Voordat we aan het vrijwilligerswerk gaan beginnen, zijn we eerst naar Chitwan en Pokhara vertrokken.
'Yes is introduction time, and you will see elephants and all these things.'
Klinkt goed!
In alle vroegte zijn we 4 april naar Chitwan vertrokken. Gelukkig waren we om half 6 al opgestaan, zodat we de bus die uiteindelijk pas om half 8 ging makkelijk gehaald hebben...

Chitwan is een groot National Park, waar je veel verschillende soorten jungle hebt en wilde dieren kan spotten. Vooral de tijger is er populair, maar ik vind het stiekem niet zo erg dat we die niet gezien hebben.

De eerste dag hebben we een rondje door het dorpje gelopen. Vooral het prachtige wildlife museum was een bezienswaardigheid die je niet mag missen.
Opgezette dieren in glazen bakken met vies troebelig water, die bijna allemaal een natuurlijke dood zijn gestorven.... ja ja.. 'yes oke, accept rhino and tiger and dolphin, but the rest very natural death'
Hierna zagen we onze eerste niet zo wilde olifanten! Heel erg spannend ook al zitten ze aan een ketting. Wat een gigantische beesten!

's Avonds hebben we deel genomen aan the cultural programme. (Nepalese hebben een erg bijzondere engelse spelling.) Het beste aan de hele show was de man die de show aan elkaar praatte. Hij heeft zijn engels geleerd door de BBC na te praten denk ik, want hij had echt een briljant engels accent! 'And nnoww he is gonna preforrrrm the peeeacock shoowww on his oowwwnnn.' Fantastisch. Helaas vonden de andere bezoekers het minder grappig en vielen wij nogal op met ons gelach, maar ja.

De volgende dag hebben we een kano tocht door de rivier gemaakt, gevolgd door een jungle tocht. Onze gids werd helemaal blij toen hij een paar herten zag. Ik kon het niet over m'n hart verkrijgen om deze man te vertellen dat we deze in Nederland ook hebben, dus ik heb heel enthousiast een paar foto's gemaakt. Achteraf zie je natuurlijk alleen maar bosjes en is dat hert in geen velden of wegen meer te bekennen. Ook de haan vond hij erg speciaal.. tsja..

's middags gingen we op een jeep safari. Ik hiel m'n hart vast,want de vorige jeep safari waar ik me voor had ingeschreven was in Marmaris met 200 roodverbrandden Engelsen en hun waterpistolen, niet zo'n succes dus. (Yes Mister president, I have special table for you).
Maar goed, vol goede moed trokken we de jungle in. Bepakt en bezakt met camera´s, zonnebrillen, tassen, telefoons voor je weet maar nooit, laden we de jeep vol en mochten we in de open achterbak zitten. Hobbel de bobbel vonden we een pauw, deze mag in het rijtje van de herten en de haan helaas. En toen ineens zagen een rhino, heel erg spannend! Op onze tenen liepen we er naar toe en konden we hem heel goed zien, echt gaaf.

De jeep safari duurde 4 uur. Na wat krokodillen en apen kwamen we bij een rivier aan.
Onze gids vertelde ons doodleuk dat hier vanochtend iemand was aangevallen door een tijger... http://m.bbc.co.uk/news/world-asia-17630703

Op onze terugweg werd de lucht donkerder en donkerder. Het begon te donderen en onze gids vroeg of mijn tas waterdicht was. 'Please put camera and permits in your bag?'
'Is there rain coming?' 'Hmm maybe little..'
Toen we nog een uur te gaan hadden begon het te regenen, niet snel daarna kwam de bliksem en de hagel. Gelukkig hadden wij een jeep zonder dak, zodat we alles goed konden zien..
Het werd donker en mister driver kon helemaal niets meer zien.
Ons lachen hield snel op toen we bedachten dat we nog 3 kwartier verwijderd waren van een rivier waar we nog met een kanootje overheen moesten.
De bliksem kwam dichterbij en de takken waaiden over de weg, ik was natuurlijk weer de enige die een tak tegen m'n hoofd kreeg.
Het begon toch wel eng te worden en de hagelstenen werden groter en pijnlijker.
Na 3 kwartier kwamen we eindelijk bij de rivier aan, maar de bliksem hing recht boven ons hoofd. Al onze spullen waren drijfnat en ik vreesde dat ik de laatste foto met mijn camera een uur geleden had gemaakt.'Sir, what do you think we should do?'
'Hm, I don't know?'
'Should we wait in the car?'
En toen ging hij een zeil halen waar meer gaten in zaten dan dat het zeil was.
'How long do you think the rain will last?'
'Could be 2 hours, 3 hours or all night'
'Maybe we should cross the river?'
'Oke, that's fine'
Helaas was het bootje weg, maar is een heldhaftige man de rivier overgezwommen om de boot te halen. Toen we eindelijk allemaal aan de overkant waren zijn we gaan rennen naar het hotel.
'Ooooh miss, the permits! I need the permits!'
'Are you freaking kidding me? Seriously, the permits?'
Maar ook in de stromende regen moet er in Nepal een stempel op de permits gelukkig.

Al mijn spullen hebben de storm overleefd, maar helaas zijn er van anderen wel wat spullen gesneuveld. Dit vergeten we nooit meer, doodsangsten, echt waar.

De volgende dag gingen we de olifanten wassen. Wat zijn die beesten hoog!
Wel heel gaaf, maar ook een beetje eng. Ze spuiten water over je heen en gooien je er daarna af. Best wel koud en vies die rivier haha.

De elephant safari was echt geweldig. Onze gids was erg van de d-tours en ging het liefste dwars door de jungle heen. Gelukkig ben ik helemaal niet bang voor spinnen en Wendy helemaal niet bang voor de hoogte, dus verliep dit allemaal bijna geheel vlekkeloos.
Ik liet m'n lensdop vallen en dit leek ons een goed moment om onze mahoet een foto te laten maken van ons en de olifant.
Helaas begreep ie niet helemaal wat we bedoelden en hoe mijn camera werkte, maar een foto is een foto!
Hij wilde heel graag met ons praten, maar helaas is ons Nepali nog niet zo goed.
Mijn naam hier betekent mijn, Mero, dus die kunnen ze heel goed uitspreken, ze snappen alleen niet dat het mijn naam is en dat ik niet iets probeer aan te wijzen.
Daarom zei die man de hele tijd: Kali Mero (mijn olifant) waardoor ik daarna Calimero genoemd werd, leukkkk hoor.

Hierna zijn we naar Pokhara vertrokken.
Hier hebben we een prachtige zonsopkomst gezien over de Fishtail mountain.
Wij stonden leuk foto's te maken toen alle aanwezige chinezen ineens begonnen te gillen.
Ik dacht dat er iemand van het uitkijkplatform aflazerde, maar ze zagen de zon, ja dat heb je natuurlijk niet in China..

Daarna een prachtige wandeling gemaakt door allemaal kleine dorpjes, waar hele lieve kinderen en ouwe mensen woonden.

Nu gaan we terug naar Kathmandu, naar ons appartement en maandag beginnen we aan ons vrijwilligerswerk!

Ps: Ik vind jullie reacties echt heel leuk om te lezen!!! Lief dat jullie allemaal zo met me mee leven!